گاهان بار ايامسرم گاه

بيست تابيست وپنج مهرماه يا به قولي سي مهر.چهارمين گاهنباركه معروف به گاهنبارچهره ايام سرم گاه است.يعني آغاز سرما وهنگامي كه چوپانان به محل زمستاني خود باز مي گردند.زمان جفت گيري گله نيز مي باشد .گياهان آفريده شدند.مردم باذوق ايران باستان اين ايام را جشن مي گرفتند وبا خواندن اشعاري در ستايش پروردگار از اوقدر داني مي كردند.وبارقص وپايكوبي ودركنار هم بودن مردم توانگروناتوان مراتب سپاسگذاري خود را بجا مي آوردند.بدين گونه به طبيعت با دقت مي نگريستند .واحترام مي گذاشتند .تابچه هايشان يادبگيرندبر تنه ي درختان خاطره ننويسند وبراي تفريح خود گياهي رااز ريشه نكنند.وووووچرا كه در كنار ستايش خداوند باخود مي انديشند در رويش وپرورش گياهان .وتصور مي كننددنياي بدون گياه راوقدر آن را بيشتر مي دانند.آيابرماواجب نيست كه اين فرهنگ غني را دوباره زنده كنيم